Czytanie to...
Czytanie to awantura to program emitowany w TVP Kultura. Powstał według hasła Anny Marchewki, pomysłu Izabelli Kaluty i Aleksandry Czerneckiej. Powstaje w krakowskim Muzeum Sztuki
Współczesnej MOCAK. W każdym odcinku prezentowane są nowości
wydawnicze oraz cykl zatytułowany
„Pokaż mi swoje książki”.
Tak w jednym z odcinków swoją domową bibliotekę prezentowała Olga Tokarczuk.
Mariacka czyta
W sobotę 1 września pisarze, aktorzy, architekci oraz politycy będą czytać fragmenty najciekawszych książek. Wszystko to oczywiście w ramach akcji „Mariacka czyta”. To jednak dopiero początek atrakcji.
Imprezę otworzy koncert zespołu HipersoniK oraz prezentacja nowości wydawniczych i kiermasz starej książki. Wydarzeniom towarzyszyć będzie także promocja śląskich wydawnictw Sonia Draga, Wydawnictwo Biblioteki Śląskiej i Śląskiego ABC. Natomiast dzięki antykwariatowi „Królicza jama” z Krakowa powstanie wielki bazar niepotrzebnych już książek. W Galeria Czas w Katowicach zorganizowane zostaną także dwie debaty.
Przez całe popołudnie, od godz. 15 w barach, restauracjach i każdym innym zakątku na ul. Mariackiej, będzie można spotkać dobrą literaturą. Akcja ma, bowiem przypomnieć wszystkim, że książki nie gryzą, a czytanie to ogromna przyjemność.
Program spotkań:
Pub Śruba
„Pogaduchy przy misce pierogów” Zuzanny Śliwy
Czyta Remigiusz Rączka
El Mexicano
„Zbliżenia i kontakty” prof. Floriana Śmiei oraz „Jak Polak w Brazylii kolej budował…” Teofila Witolda Wierzbowskiego
Czytają red. Maria Kempińska i prof. Jan Malicki
Wezyr Kebab
„Bojki śląskie”, „Biblia Ślązoka” i „Ślązoki nie gęsi”
Czyta autor Marek Szołtysek
Złoty Osioł
„Przygoda na tylnej Mariackiej” Witolda Turanta
Czyta Mirosław Neinert
Katofonia
„Paktofonika. Przewodnik Krytyki Politycznej” Macieja Pisuka
Czyta Wojciech Alszer znany, jako Fokus
„Wystarczy” Wisławy Szymborskiej
Czytają: Prezydent Piotr Uszok, Małgorzata Szejnert, Wojciech Kuczok, Krzysztof Siwczyk, Wieczór prowadzi: Mirosław Neinert
Len Arte
„Skrzydła gołębicy” Henry'ego Jamesa
Czyta Barbara Lubos-Święs
Lemoniada/cocktail bar
„Wściekły pies”
Czyta autor Wojciech Tochman
Buon Cibo
„Czarny ogród” Małgorzaty Szejnert
Czyta Magdalena Piekorz
Kato
„Szlak architektury modernizmu w Katowicach” Zofii Oslislo
Czyta architekt Robert Konieczny
Lorneta z Meduzą
„Szpiedzy w Warszawie” Alana Fursta
Czyta Grzegorz Przybył
Long man
„Zuzanna nie istnieje”
Czyta autorka Marta Fox
Cooler Club & Lounge
„Jeszcze się tu pokręcę” Mirka Szychowiaka
Czyta Ewa Ziętek
Pub Mały Kredens
„Spiski. Przygody tatrzańskie” Wojciecha Kuczoka
Czyta Henryk Talar
Trzy Kolory
„Cholonek” Janoscha
Czyta Grażyna Bułka
Galeria Czas
Ocalić książki
W skutek zacierania się granic między nowymi mediami, a tradycyjną książką, coraz bardziej popularne stają się e-książki oraz procesy digitalizacji książek. Czy w ten sposób zwalcza się bibliofilię i bibliomanię, a może to ekonomiczna przyszłość książek?
Debatę poprowadzi prof. zw. dr hab. Jan Malicki dyrektor Biblioteki Śląskiej.
Życie po książce
Debata poświęcona działaniom wypierania książek przez media, poprzez ekranizacje, adaptacje i opracowania. Po co czytać książki, skoro można zobaczyć film, spektakl, posłuchać słuchowiska?!
Debatę poprowadzi Magdalena Piekorz oraz Wojciech Kuczok
Więcej
informacji na stronie katowice.eu oraz Biblioteki Śląskiej.
75 książek, które warto znać
Kilka miesięcy temu tygodnik Polityka postanowił stworzyć własną listę tytułów,
które warto znać. Pod uwagę wzięto przede wszystkim książki, które
zmieniły świadomość czytelników.
"Charakterystyczne i przełomowe. Klasyczne i kontrowersyjne. Haute couture i literacką konfekcję".
Literatura światowa
- Margaret Atwood „Ślepy zabójca”
- Paul Auster „Księga złudzeń”
- Alessandro Baricco „Ocean morze”
- Roberto Bolańo „Dzicy detektywi”
- John Maxwell Coetzee „Hańba”
- Umberto Eco „Cmentarz w Pradze”
- Jonathan Safran Foer „Wszystko jest iluminacją”
- Wasilij Grossman „Życie i los”
- Khaled Hosseini „Tysiąc wspaniałych słońc”
- Michel Houellebecq „Mapa i terytorium”
- Jonathan Littell „Łaskawe”
- Mario Vargas Llosa „Marzenie Celta”
- Javier Marias „Twoja twarz jutro”
- Cormac McCarthy „W ciemność”
- Ian McEwan „Pokuta”
- Alice Munro „Uciekinierka”
- Amos Oz „Opowieść o miłości i mroku”
- Haruki Murakami „Kronika ptaka nakręcacza”
- Chuck Palahniuk „Fight Club. Podziemny krąg”
- Orhan Pamuk „Muzeum niewinności”
- Wiktor Pielewin „Generation P”
- Philip Roth „Amerykańska sielanka”
- W.G. Sebald „Wyjechali”
- Zeruya Shalev „Mąż i żona”
- Zadie Smith „O pięknie”
- Dubravka Ugrešić „Czytanie wzbronione”
Literatura polska
- Joanna Bator „Chmurdalia”
- Miron Białoszewski „Chamowo”
- Sylwia Chutnik „Kieszonkowy atlas kobiet”
- Jacek Dehnel „Lala”
- Jacek Dukaj „Lód”
- Janusz Głowacki „Z głowy”
- Marek Huberath „Miasta pod Skałą”
- Ignacy Karpowicz „Balladyny i romanse”
- Stanisław Lem, Sławomir Mrożek „Listy Lem-Mrożek”
- Dorota Masłowska „Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną”
- Wiesław Myśliwski „Traktat o łuskaniu fasoli”
- Jerzy Pilch „Pod Mocnym Aniołem”
- Olga Tokarczuk „Bieguni”
- Krzysztof Varga „Nagrobek z lastryko”
- Michał Witkowski „Drwal”
Poezja
- Krystyna Miłobędzka „Po krzyku”
- Piotr Sommer „Dni i noce”
Literatura faktu i humanistyka
- Swietłana Aleksijewicz „Wojna nie ma w sobie nic z kobiety”
- Zygmunt Bauman „Ponowoczesność jako źródło cierpień”
- Malcolm Gladwell „Punkt przełomowy”
- Orlando Figes „Szepty. Życie w stalinowskiej Rosji”
- Jan Tomasz Gross „Sąsiedzi”
- Jean Hatzfeld „Strategia Antylop”
- Walter Isaacson „Steve Jobs”
- Ryszard Kapuściński „Podróże z Herodotem”
- Naomi Klein „No logo”
- Anna Sobolewska „Mapy duchowe współczesności”
- Mariusz Szczygieł „Gottland”
- Tiziano Terzani „Zakazane wrota”
Kryminał i thriller
- Michael Capuzzo „Klub koneserów zbrodni”
- Stephen King „Dallas ’63”
- Marek Krajewski „Festung Breslau”
- Stieg Larsson „Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet”
- Ben Macintyre „Agent Zigzag”
- Henning Mankell „Powrót nauczyciela tańca”
- Aleksandra Marinina „Płotki giną pierwsze”
- Eduardo Mendoza „Przygoda fryzjera damskiego”
- Zygmunt Miłoszewski „Uwikłanie”
- Ian Rankin „Pożegnalny blues”
Lektury dla relaksu
- John le Carré „Szpieg”
- Michael Chabon „Związek żydowskich policjantów”
- Ken Follett „Upadek Gigantów”
- John Irving „Ostatnia noc w Twisted River”
- Yann Martell „Życie Pi”
- Arturo Pérez-Reverte „Szachownica flamandzka”
- Terry Pratchett „Piekło pocztowe”
- Eric-Emmanuel Schmitt „Małe zbrodnie małżeńskie”
- Sarah Waters „Złodziejka”
- Carlos Ruiz Zafón „Cień wiatru”
Cytaty: Lavinia i jej córki - Marlena De Blasi
„Nie byłam wybitnym uczniem, zorganizowane nauczanie mnie nie pociągało, fascynowało mnie raczej to, czego uczyłam się, przewracając strony i wchodząc coraz głębiej w myśli i życie innych ludzi, w to, co wiedzieli i czuli. Zaskakiwało i ekscytowało mnie, że czasami czuli i wiedzieli to samo, co ja.”
„Jedzmy i rozmawiajmy. Nie ma sensu robić jednej rzeczy, jeśli można robić dwie lub trzy naraz. Byle niczego nie zmarnować.”
„Myślałby, kto, że szczęście rośnie jak trawa w Toskanii. To niedorzeczne. Nie ma takiego miejsca na świecie, które potrafi przemienić nieszczęśliwą duszę. Żadne słońce, powietrze, morze, łąka ani góry, ani mała urocza wioska tego nie zrobią. A już na pewno inny człowiek. Nawet, jeśli nieszczęśliwa osoba osiedli się wśród tych, którzy są zadowoleni, nawet to nie pomoże na długo. Tak naprawdę przebywanie z zadowolonymi z życia jest niebezpieczne. Podkreśla pustkę człowieka. Nie należy oczekiwać cudów od szerokości geograficznej.”
Z półki – wyzwanie czytelnicze 2012
Postanowiłam jednak przyłączyć się do jednego z wyzwań. Barbara autorka bloga wrota-wyobrazni.blogspot.com zaproponowała na początku roku nowe wyzwanie literackie. Celem zabawy było czytanie książek z własnej, prywatnej biblioteczki. Kupionych, lecz zapomnianych. Do końca roku pozostało zaledwie kilka miesięcy, więc swoje zobowiązanie rozpoczynam od poziomu 2 (od 6-10 tytułów). Oto lista książek, które zdecydowałam się przeczytać:
- Czekolada - Joanne Harris
- Chłopaki w sofixach - Jakub Porada
- Chata - William P. Young
- Jeden dzień Iwana Denisowicza - Aleksander Sołżenicyn
- Uwikłanie - Zygmunt Miłoszewski
- Czerwona gorączka - Andrzej Pilipiuk
- Dzisiaj narysujemy śmierć - Wojciech Tochman
Czas na czytanie, czas na wyzwanie
Jeśli sama perspektywa spędzenia czasu z
książką w ręku nie jest wystarczająco zachęcająca można skorzystać z... wyzwań
czytelniczych. Wszystkie opierają się na podobnych zasadach. Uczestnik zobowiązuje się do przeczytania książki i
podzielenia się wrażeniami na własnym blogu. Inicjatorzy projektów zachęcają
między innymi do czytania książek noblistów, literatury wydanej przed 2000 rokiem, książek z własnych półek,
na które nigdy nie mieliśmy czasu, lub autorów pochodzących z różnych stron świata. Można także przeczytać 52 książki w roku lub tyle, ile ma się wzrostu. Nie ważne
jednak czy będziemy czytać książki Agathy Christie, Stephena Kinga czy Katarzyny Michalak. Ważne, aby obudzić w sobie prawdziwą pasję
czytania.
Więc jeśli potrzebujesz odpowiedniej inspiracji weź
udział w wyzwaniu lub stwórz własne.
o. Thomas Dubay ABC modlitwy
Autor: o. Thomas Dubay
Wydawca: Mateusz
Data premiery: 2010
Kategoria: religia
Recenzja: własna
Ocena: ****
Ojciec Thomas Dubay przez ponad 30 lat swojego życia prowadził rekolekcje i publikował kolejne książki. Przez ten okres powstało ponad dwadzieścia tytułów traktujących o życiu duchowym. Był, bowiem wyjątkowym ekspertem w tej dziedzinie. Uważany był także za specjalistę w nauczaniu o św. Teresie z Avila i św. Janie od Krzyża. Przede wszystkim był jednak marianistą i członkiem Zgromadzenia Braci Sług Najświętszej Maryi Panny. Do dnia dzisiejszego uznawany jest przez Kościół za jednego z najwybitniejszych znawców odnowy duchowej. Natomiast w Polsce wciąż dla szerokiego grona odbiorców jest obcy, a uzyskanie bardziej wyczerpujących informacji o jego działalności jest trudnym zadaniem. Pierwsza książka o. Thomasa Dubay'a na naszym rodzimym rynku wydawniczym ukazała się dopiero w 2009 roku, tuż przed jego śmiercią. Wydawnictwo Mateusz w najbliższym czasie planuje, jednak wydać kolejne tytuły.
„ABC modlitwy. Wzniecanie ognia wewnętrznego” zaliczana jest do literatury popularnonaukowej. Nie jest to jednak książka, którą wystarczy przeczytać od początku do końca i odłożyć na najbliższą półkę. Po co, więc powstała kolejna publikacja na ten temat? Aby obudzić w nas skrywana potrzebę modlitwy i zaspokoić głód Boga. Autor chce, więc, żeby książka inspirowała nas do działania i jeśli jest taka potrzeba, aby sięgać do niej w każdej chwili.
Ojciec Thomas Dubay wierzy, że modlitwa jest podstawową drogą do zjednoczenia się z Bogiem. Książka natomiast jest elementarzem dla każdego początkującego w tej materii. Nie jest jednak przeznaczona wyłącznie dla dorosłych, którzy chcą zaspokoić swoje wewnętrzne pragnienia. Treści zawarte w książce kierowane są także dla młodzieży oraz dzieci, które nie są w stanie przeczytać jej samodzielnie. Autor chce, więc poprzez rodziców i nauczycieli dotrzeć z swoim przesłaniem nawet dla najmłodszych. To idealna lektura również dla tych, którzy chcą wzbogacić i pogłębić swoją dotychczasową modlitwę.
Ojciec Thomas Dubay w poszczególnych rozdziałach przedstawia kilka ścieżek dotarcia do Boga. Poczynając od codziennej ustnej modlitwy po bogatą Liturgię Godzin. Wskazuje także jak świadomie uczestniczyć i korzystać z nabożeństwa. Natomiast medytację i kontemplację traktuje, jako znakomitą pomoc w podążaniu i osiąganiu tego celu. Książka przede wszystkim pomaga w wzrastaniu i unikaniu przeszkód, które stoją na drodze do pełnego wykorzystania tego, co oferuje nam modlitwa. Ojciec Thomas Dubay zachęca nas, więc do ciągłego powracania do poszczególnych rozdziałów i rozważania zawartych tam słów.
„ABC modlitwy. Wzniecanie ognia wewnętrznego” często odwołuje się także do innych publikacji, a każda wypowiedź potwierdzana jest wyjątkami z Pisma Świętego lub Katechizmu Kościoła Katolickiego. Publikację, można, więc czytać tradycyjnie lub z Biblią i wspomnianym już katechizmem w ręku. Ojciec Thomas Dubay sprawia, że lektura książki potrafi poruszyć umysł i duszę oraz uzmysławia, jaka siła tkwi w modlitwie. Odtąd wypowiadając każde słowo zaczynamy wyrażać je z większą uwagą i zaangażowaniem. Czytając książkę mamy świadomość, że autor zwraca się do nas bezpośrednio, co sprawia, że przestajemy, być tylko anonimowymi odbiorcami. Ponadto wszytko napisane jest w jasnym i czytelny sposób. Warto, więc sięgnąć po tę niezwykłą książkę nawet tylko po to, aby przekonać się, dlaczego Kościół od tysięcy lat uznaje modlitwę za idealną drogę do prawdziwego zjednoczenia się z Bogiem.
Czy wpatrywanie się w zachodzące słonce może mieć coś wspólnego z modlitwą? Wystarczy przywołać słowa autora, który dochodzi do wniosku, że codzienne doświadczanie zachwytu i piękna jest, pierwszy krokiem do chwalenia i dziękowania „najwyższemu Artyście, który to stworzył”.
Książka nie pozwala o sobie szybko zapomnieć. Pozostaje nam, wiec tylko żałować, że na polskim rynku „ABC modlitwy. Wzniecanie ognia wewnętrznego” jest tylko niewielkim wycinkiem bogatego dorobku o. Thomasa Dubay'a.
„ABC modlitwy. Wzniecanie ognia wewnętrznego” zaliczana jest do literatury popularnonaukowej. Nie jest to jednak książka, którą wystarczy przeczytać od początku do końca i odłożyć na najbliższą półkę. Po co, więc powstała kolejna publikacja na ten temat? Aby obudzić w nas skrywana potrzebę modlitwy i zaspokoić głód Boga. Autor chce, więc, żeby książka inspirowała nas do działania i jeśli jest taka potrzeba, aby sięgać do niej w każdej chwili.
Ojciec Thomas Dubay wierzy, że modlitwa jest podstawową drogą do zjednoczenia się z Bogiem. Książka natomiast jest elementarzem dla każdego początkującego w tej materii. Nie jest jednak przeznaczona wyłącznie dla dorosłych, którzy chcą zaspokoić swoje wewnętrzne pragnienia. Treści zawarte w książce kierowane są także dla młodzieży oraz dzieci, które nie są w stanie przeczytać jej samodzielnie. Autor chce, więc poprzez rodziców i nauczycieli dotrzeć z swoim przesłaniem nawet dla najmłodszych. To idealna lektura również dla tych, którzy chcą wzbogacić i pogłębić swoją dotychczasową modlitwę.
Ojciec Thomas Dubay w poszczególnych rozdziałach przedstawia kilka ścieżek dotarcia do Boga. Poczynając od codziennej ustnej modlitwy po bogatą Liturgię Godzin. Wskazuje także jak świadomie uczestniczyć i korzystać z nabożeństwa. Natomiast medytację i kontemplację traktuje, jako znakomitą pomoc w podążaniu i osiąganiu tego celu. Książka przede wszystkim pomaga w wzrastaniu i unikaniu przeszkód, które stoją na drodze do pełnego wykorzystania tego, co oferuje nam modlitwa. Ojciec Thomas Dubay zachęca nas, więc do ciągłego powracania do poszczególnych rozdziałów i rozważania zawartych tam słów.
„ABC modlitwy. Wzniecanie ognia wewnętrznego” często odwołuje się także do innych publikacji, a każda wypowiedź potwierdzana jest wyjątkami z Pisma Świętego lub Katechizmu Kościoła Katolickiego. Publikację, można, więc czytać tradycyjnie lub z Biblią i wspomnianym już katechizmem w ręku. Ojciec Thomas Dubay sprawia, że lektura książki potrafi poruszyć umysł i duszę oraz uzmysławia, jaka siła tkwi w modlitwie. Odtąd wypowiadając każde słowo zaczynamy wyrażać je z większą uwagą i zaangażowaniem. Czytając książkę mamy świadomość, że autor zwraca się do nas bezpośrednio, co sprawia, że przestajemy, być tylko anonimowymi odbiorcami. Ponadto wszytko napisane jest w jasnym i czytelny sposób. Warto, więc sięgnąć po tę niezwykłą książkę nawet tylko po to, aby przekonać się, dlaczego Kościół od tysięcy lat uznaje modlitwę za idealną drogę do prawdziwego zjednoczenia się z Bogiem.
Czy wpatrywanie się w zachodzące słonce może mieć coś wspólnego z modlitwą? Wystarczy przywołać słowa autora, który dochodzi do wniosku, że codzienne doświadczanie zachwytu i piękna jest, pierwszy krokiem do chwalenia i dziękowania „najwyższemu Artyście, który to stworzył”.
Książka nie pozwala o sobie szybko zapomnieć. Pozostaje nam, wiec tylko żałować, że na polskim rynku „ABC modlitwy. Wzniecanie ognia wewnętrznego” jest tylko niewielkim wycinkiem bogatego dorobku o. Thomasa Dubay'a.
Recenzja opublikowana została na stronie www.nakanapie.pl
John Michael Talbot Świat moim klasztorem
Autor: John Michael Talbot
Wydawca: Mateusz
Data premiery: 2010
Kategoria: religia
Recenzja: własna
Ocena: ****
John Michael Talbot urodził się w 1954 r. w Oklahoma City w USA. W wieku piętnastu lat wraz z starszym bratem założył rockowy zespół muzyczny „Mason Proffit”. W latach 60. i 70. ub. wieku, występował na scenie między innymi z Bobem Dylanem, Janis Joplin i Pink Floyd. Jednak życie, jakie wówczas prowadzili muzycy szybko przekonały go do radykalnych zmian. Pomimo, że wiara nigdy wcześniej nie miała dla niego wielkiego znaczenia sięgnął do ksiąg religijnych i filozoficznych. Poznał buddyzm, islam, judaizm i chrześcijaństwo. Będąc pod wrażeniem św. Franciszka z Asyżu postanowił założyć wspólnotę opartą na życiu klasztornym. W pustelni Little Portion w pobliżu Eureka Springs w stanie Arkansans utworzył zgromadzenie Braci i Sióstr Miłosierdzia. Społeczność łączy w sobie tradycje, które można spotkać u benedyktynów, w monastycyzmie franciszkańskim i kamedulskich regułach odosobnienia. To niezwykła grupa, w której żyją zarówno całe rodziny jak i osoby ściśle przestrzegające celibatu. John Michael Talbot został ich ojcem duchowy i nauczycielem. W 1989 roku ożenił się powtórnie, a od kilku lat pięć dni w tygodniu spędza w małej górskiej samotni.
Skrajna zmiana stylu życia sprawiła, że stał się najpopularniejszym chrześcijańskim muzykiem. Nagrał ponad 50 albumów o łącznym nakładzie czterech milionów płyt. Napisał także około 20 książek, które osiągnęły równie imponujący sukces. Ostatnią i jako jedyną wydaną na polskim rynku jest "Świat moim klasztorem: życie zgodne z wewnętrznym pustelnikiem".
Książka pozwala zajrzeć przez furtę klasztorną i poznać reguły życia monastycznego. Zasady, jakimi kierują się mnisi wydawały się dotychczas nierealne w naszym codziennym życiu. Okazuje się jednak, że są możliwe do spełnienia. Lektura nie pozwala przejść obok tej wiedzy obojętnie. Pokazuje jak odkryć w sobie pustelnika i znaleźć alternatywę dla otaczającego nas hałasu i chaosu. "Świat moim klasztorem” napisana jest w charakterze ćwiczeń duchowych. Przedstawia poglądy Ojców Kościoła i modele życia mniszego, z których Talbot czerpał natchnienie. Poprzez kontemplację oraz rozważania słów świętych i fragmentów Pisma Świętego, autor zmusza do współpracy. John Michael Talbot chce, bowiem wszczepić czytelnikom reguły świętego Franciszka z Asyżu, świętego Bazylego oraz założycieli zakonów kartuzów i kamedułów. Pokazuje jak poprzez cnoty praktykowane przez mnichów naśladować Jezusa Chrystusa. Pomaga także zrobić pierwsze kroki, aby w swoim codziennym życiu stworzyć wokół siebie klasztor.
„Świat moim klasztorem” wymaga jednak od czytelnika skupienia, aby w pełni zrozumieć jej treści i prawdziwe przesłanie. Może wydawać się trudna, ale warto przeczytać ją do samego końca. Jest to, idealna lektura dla tych, którzy ciągle próbują odkryć swoje powołanie. Niewielka objętościowo książka potrafi zaintrygować i co ważniejsze zachęcić do jeszcze głębszych rozważań.
Myli się ten, kto sądzi, że jest to wyłącznie książka dla osób wierzących. Autor stara się przede wszystkim dotrzeć do ludzi, szukających wartości duchowych, które można zastosować w własnym życiu. Bez względu na ich wyznanie i wiarę. Przez liczne doświadczenia, jakie sam zdobył, jego słowa zyskały ogromną wiarygodność. Może, dlatego książki, Talbota są tak entuzjastycznie przyjmowane.
„Świat moim klasztorem” nie kończy się wraz z ostatnimi stronami. Pokazuje, że reguły milczenie, posłuszeństwa, ubóstwa i czystości są najbezpieczniejszą droga, po której możemy się poruszać. Jednak, co zrobimy dalej zależy wyłącznie od nas samych.
Recenzja opublikowana została na stronie www.nakanapie.pl
Skrajna zmiana stylu życia sprawiła, że stał się najpopularniejszym chrześcijańskim muzykiem. Nagrał ponad 50 albumów o łącznym nakładzie czterech milionów płyt. Napisał także około 20 książek, które osiągnęły równie imponujący sukces. Ostatnią i jako jedyną wydaną na polskim rynku jest "Świat moim klasztorem: życie zgodne z wewnętrznym pustelnikiem".
Książka pozwala zajrzeć przez furtę klasztorną i poznać reguły życia monastycznego. Zasady, jakimi kierują się mnisi wydawały się dotychczas nierealne w naszym codziennym życiu. Okazuje się jednak, że są możliwe do spełnienia. Lektura nie pozwala przejść obok tej wiedzy obojętnie. Pokazuje jak odkryć w sobie pustelnika i znaleźć alternatywę dla otaczającego nas hałasu i chaosu. "Świat moim klasztorem” napisana jest w charakterze ćwiczeń duchowych. Przedstawia poglądy Ojców Kościoła i modele życia mniszego, z których Talbot czerpał natchnienie. Poprzez kontemplację oraz rozważania słów świętych i fragmentów Pisma Świętego, autor zmusza do współpracy. John Michael Talbot chce, bowiem wszczepić czytelnikom reguły świętego Franciszka z Asyżu, świętego Bazylego oraz założycieli zakonów kartuzów i kamedułów. Pokazuje jak poprzez cnoty praktykowane przez mnichów naśladować Jezusa Chrystusa. Pomaga także zrobić pierwsze kroki, aby w swoim codziennym życiu stworzyć wokół siebie klasztor.
„Świat moim klasztorem” wymaga jednak od czytelnika skupienia, aby w pełni zrozumieć jej treści i prawdziwe przesłanie. Może wydawać się trudna, ale warto przeczytać ją do samego końca. Jest to, idealna lektura dla tych, którzy ciągle próbują odkryć swoje powołanie. Niewielka objętościowo książka potrafi zaintrygować i co ważniejsze zachęcić do jeszcze głębszych rozważań.
Myli się ten, kto sądzi, że jest to wyłącznie książka dla osób wierzących. Autor stara się przede wszystkim dotrzeć do ludzi, szukających wartości duchowych, które można zastosować w własnym życiu. Bez względu na ich wyznanie i wiarę. Przez liczne doświadczenia, jakie sam zdobył, jego słowa zyskały ogromną wiarygodność. Może, dlatego książki, Talbota są tak entuzjastycznie przyjmowane.
„Świat moim klasztorem” nie kończy się wraz z ostatnimi stronami. Pokazuje, że reguły milczenie, posłuszeństwa, ubóstwa i czystości są najbezpieczniejszą droga, po której możemy się poruszać. Jednak, co zrobimy dalej zależy wyłącznie od nas samych.
Recenzja opublikowana została na stronie www.nakanapie.pl
Subskrybuj:
Posty (Atom)
